براي ديدن برنامه تابستان ۸۶ گروه كوهنوردي كژوان كردستان اينجارا كليك كنيد.
البته لازم به ذکر است که در نقل قول صحبت های خانم مراد سلیمی تحریفاتی صورت گرفته که هیچ توجیهی از طرف گزارشگر یا دست اندرکاران سرمایه قابل قبول نیست از جمله در این قسمت:
---> صعود كدام قله لذتبخشتر بود؟
---> ميخندد: دماوند انسانهايي مثل ما كردها كه مغرور هستيم را له ميكند، خرد و خمير و بعد يك آدم ديگر ميسازد.
خانم مرادسلیمی گفته اند: "انسان ها".اما متاسفانه در متن گزارش به کردها تغییر یافته است!
عنوان برنامه: صعود به قله كره ميانه
تاريخ:3و4/۳/86
كادر سرپرستي:
سرپرست: فرح مرادسليمي
راهنما: يكي از اهالي روستاي نگل
اطلاعات عمومي منطقه:
نام منطقه: ميانه
پوشش گياهي غالب منطقه:
قله : كره ميانه
ارتفاع قله: 2740
وضعيت چشمه هاي منطقه: در تمام مسير رفت و در مسير برگشت چشمه مشاهده مي شود.
انواع مسير(زمستانه و تابستانه):
ميزان برف در زمستان:
فاصله سنندج تا مبدا صعود: كمتر از 90 كيلومتر
مبدا صعود: روستاي نگل
ميزان آنتن دهي موبايل در منطقه: در تمام مسير تقريباً آنتن هست.
گزارش برنامه:
ساعت 8:15 شب روز 5 شنبه 3/2/86 از سنندج حركت كرديم.شب را در روستاي نگل سپري كرديم. ساعت 5 حركت كرديم. ساعت 11 به قله رسيديم. عكس يادگاري انداختيم. از شيب تند كوه به سمت چشمه (كاني زرده خاني) حركت كرديم. اگر از مسير چشمه پايين مي آمديم به روستاي ميانه مي رسيديم كه تا نگل با ماشين 45 دقيقه فاصله داشت. اما با حركت به شرق و عبور از دامنه پرشيب كوهي كه دره آن به نگل ختم مي شد مسيري طولاني(به نسبت بازگشت مجدد از همان مسير رفت كه ساده ترين و منطقي ترين مسير بود) را برگزيديم. با عبور از دره مذكور و راه پيمايي از ميان زمين هاي كشاورزي مردم روستا(كه خود دو ساعت و نيم به طول انجاميد) با تاخيري سه ساعته به خاطر ناتواني يكي از اعضاي گروهف موقع اذان مغرب به نگل بازگشتيم. ساعت ده شب روز جمعه سنندج بوديم.
ناگفته نماند كه مناظر مسير رفت كه از ميان دشت هاي گل زرد و كاني هاي پراب مي گذشت بسيار ديدني، رويايي و خيال انگيز مي نمود. همچنين مسيري كه به روستا ختم مي شد دست كمي از مسير رفت نداشت!

